Het Kobujutsu betekent het hanteren van de oude krijgskunsten of oude wapens. Soms wordt het ook wel uitgelegd als een krijgskunst die bedoeld is om de `vrede te bewaren´. Het hanteren van allerlei gebruiksvoorwerpen anders dan de reguliere japanse wapenuitrusting heeft zijn oorsprong in wapenverboden vanaf de 16e eeuw en later de bezetting van de Okinawa eilandenarchipel door Japan.

Vandaag de dag bestaat het Kobujutsu en Kobudo uit het trainen van het gewapend gevecht met een reeks wapens die in de 19e eeuw in Japan veelvuldig voorhanden waren. Het waren dan ook niet echt wapens maar gereedschappen, onderdelen of landbouwwerktuigen. Hierbij waren het niet de boeren of rebellen die zich deze krijgskunst eigen maakten. In die tijd was het trainen van krijgskunst voorbehouden aan wetshandhavers, samoerai of notabelen etc. In het geval van Okinawa waren het vooral de ontwapende samoerai van Okinawa na de bezetting en hun nazaten die Kobujutsu trainden.

Het gaat om de volgende wapens:

  • Bo (een 182 cm lange staf en ook wel in andere maten)
  • Sai (de ijzeren drietand van circa 40 cm)
  • Tonfa (het houten molensteen handvat, tegenwoordig ook bekend als politiewapen in Amerika en Frankrijk)
  • Nunchaku (de dorsvlegel ook bekend van de films van Bruce Lee, soms met 3 of 4 delen)
  • Kama (de korte zeis of sikkel)
  • Tekko (een paardebit of handvat toegepast als handwapen of boksbeugel)
  • Surijin (een ijzeren pin aan een ketting en een gewicht, van oorsprong een scheepslood of vistuig)
  • Tinbe & Rochin (een schild met korte speer of kort zwaard)
  • Katana (zwaard)
  • Hanbo (korte staf)