De grondlegger van het Wado ryu Karate do: Hironori Ohtsuka 1892-1982

 

Levensloop

Hironori Ohtsuka is geboren in 1892 te Ibaragi, Japan. Hij kreeg vanaf 5-jarige leeftijd les in Ju Jutsu van zijn oom Chojiro Ebashi. Toen hij op 13-jarige leeftijd naar de middelbare school ging, waar sensei Nakayama, Kendo en Ju Jutsu onderwees, trainde hij Shindo Yoshin Ryu. Op de universiteit trainde hij Yoshin Koryu en Tenjin Shinyoryu onder leiding van sensei Kanaya Mooto. In 1914 moest Ohtstuka in dienst en kwam er in 1917 uit. Na zijn diensttijd keerde Hironori Ohtsuka terug naar de Yoshin Koryu bij sensei Kanaya Mooto. Eind 1917 heeft Othsuka sensei Nakayama weer ontmoet in de Kodokan, Tokio, waar hij Judo bekeek. Hierna keerde hij terug naar de sensei Nakayama waar hij zijn Nakayama Ha Shindo Yoshin Ryu trainde. In 1919 opende hij een praktijk als chiropractor. In 1921 volgde hij Nakayama op en ontving een Menkyo Kaiden (leraren diploma) in de Nakayama Ha Shindo Yoshin Ryu stijl. Hij is dan 29 jaar.


Karate

Op uitnodiging van het ministerie van onderwijs kwam sensei Gichin Funakoshi in juni 1922 van Okinawa naar Japan om op verschillende Universiteiten een demonstratie te geven in Karate Jutsu, de Shuri-Te stijl (nog niet bekend als karate). Hij demonstreerde onder andere het Kusanku. Jigoro Kano, de grondlegger van het Judo, had deze demonstraties gezien en vond dat Karate Jutsu dezelfde spirit had als de japanse Bujutsu. Gichin Funakoshi werd gevraagd langer in Japan te blijven. Hij startte zijn Karate Jutsu lessen van uit de Meisei Juke, het logement voor studenten, waar hij logeerde. Hironori Ohtsuka hoorde ook van deze demonstraties en bezocht deze. Hij was diep onder de indruk.

 

In juli 1922 startte Ohtsuka zijn training bij sensei Gichin Funakoshi in de stijl die Karate Jutsu werd genoemd (later Shotokan). In één jaar bestudeert hij alle Kata binnen het systeem. Binnen vier jaar was Ohtsuka assistent van Funakoshi en reisde met hem door heel Japan om demonstraties te geven. Hij stopt in 1923 met lesgeven in Shindo Yoshin Ryu en concentreert zich op het assisteren van Funakoshi. Het begrip kata binnen het systeem werd zo uitgelegd dat alle begrippen van Budo zich in de Kata bevonden en dat dit de enige trainingsvorm was. Ohtsuka echter zag het trainen van alleen kata als een tekortkoming. Er ontbrak iets aan het systeem. Maar hij vervulde zijn verantwoordelijkheden tegenover sensei Funakoshi. In 1924 introduceerde Ohtsuka toch de Yakusoku Kumite in het systeem. Het begrip partner oefeningen was een keerpunt in Karate Jutsu.

 

Privé zoekend en trainend met andere vooraanstaande leraren van Okinawa, onder andere Kenwa Mabune en Choki Motobu (waar hij speciaal Naifanchi bij trainde), heeft hij uiteindelijk het programma van Funakoshi aangepast aan zijn principes. Hij beperkte zich niet alleen tot de basis, maar bracht ze ook in bij het hart van Funakoshi’s Karate: het kata. In de periode van 1930-1934 stelde hij de belangrijkste technieken en Kata van zijn stijl vast. Hij richtte zijn aandacht op de praktische toepassing van verdedigen. Gedurende die tijd groeide de grootste bijdrage aan de krijgskunst – de Kihon Kumite Kata. Alle begrippen zaten in 36 Kihon Kumite Kata verwerkt.


Eigen weg

De problemen tussen Ohtsuka en de Shotokan lagen rond de nieuwe ontwikkelingen die Ohtsuka wilde introduceren. Het schijnt dat Yoshitaka Funakoshi (de zoon van Gichin Funakoshi) heeft voorgesteld om in belang van de Shotokan organisatie, Ohtsuka uit deze organisatie te zetten. Dit gebeurde in 1930. Yoshitaka verving hem als leraar van de Waseda Universiteits Karate Club.

 

Moderne Japanse Bujutsu maken oorspronkelijk gebruik van vastpakken, naar beneden nemen, klemmen of van wapens. Voorbeelden daarvan zijn Judo, Aikido en Iaido. Ohtsuka vermengde deze vormen met schoppen, stoten en blokken die hij uit het Okinawa Karate had gehaald met de ontwijkende en praktische bewegingen van de Shindo Yoshin Ryu. Ook gebruikte hij sommige geestelijke principes van Aikido welke afstammen van pure Bujutsu. Met Aikido had hij kennis gemaakt door zijn leerlingen naar sensei Kenji Tomiki (geestelijke vader van wedstrijd Aikido) te sturen welke les gaf op de Waseda universiteit. In 1934 sloot hij zijn praktijk voor Chiropraktie en werd Wado Ryu als een aparte stijl naast de Shotokan erkend. Hij begon toen met full time lesgeven.

 

Ohstuka Sensei expirimenteerde veschillende keren met de naam voor zijn Karate stijl. De eerste naam was Dai Nippon Karate Shinko school (grote Japanse karate promotie school). In die tijd was ohtsuka Sensei nog aangesloten bij de groep van Funakoshi Sensei. Waat hij zich in 1935 van afscheidde. Zijn eerste leerlingen waren Eto, Kihara, Lee, Kawakaimi en Shimizu.

 

Verondersteld wordt dat Ohstuka Sensei in 1938 voor een andere naam koos. Dit keer noemde hij zijn stijl de dai Nippon Karate –Do Shinbukai.

Elk jaar organiseerde de Butokai een nationaal Budo festival, om de krijgskunsten te promoten. In 1938 was dit festival gericht op de grondleggers van de verschillende krijgskunsten. Omdat er geen grondlegger bekend was van het Japanse karate, wees Ohtsuka als eerste grondlegger van de eerste Japanse karate stijl Shiro Yoshitoki Akiyama (Grondlegger van de Shindo Yoshin Ryu Ju Jutsu) als grondlegger aan. Hij noemde deze stijl Wado ryu, vertaald “Japanse weg school” of “vrede weg school” de Kanji kunnen hetzelfde betekenen.

 

Toch bleef Ohtsuka Sensei de komende jaren experimenteren met de naam. Shinshu Wado Ryu was de naam die uit een discussie kwam met één van zijn eerste leerlingen Kihara, deze registreerde de naam uiteindelijk als “Shinshu Wado Ryu Karate Ju Jutsu”bij de Butokai. Op advies van 9e hoofdmeester van de Yagu Shinkage Ryu Kenjutsu Gihachiro Kubo, besloot Ohtsuka Sensei Shinshu te laten vervallen. Omdat Shinsu een patriotische naam was voor Japan en het vreemd zou klinken voor de moderne generatie. “Wa” betekent vrede/harmonie en “Wa” wordt vaak voor Japan gebruikt. Ohtsuka regestreerde in 1940 op het Butokai festival zijn stijl uiteindelijk onder de naam Wado Ryu. Ook registreerde hij zich als grondlegger van deze stijl. In dat zelfde jaar kreeg hij van de dai Nippon Butokai de titel renshi (leraar van leraren). In de documenten werd het volgende vastgelegd: “Ohtsuka koos voor de Wado. Het idee hierachter was “harmonie”. Hij benadrukte de aspecten van de geestelijke ontwikkeling in de krijgskunst boven de lichamelijke.” We zien hier de invloed van zijn Okinawa meester Gichin Funakoshi.

 

Onder meer door de richting die het Kendo (Japans schermen) insloeg met zijn wedstrijden met speciale protectie en door zijn vriend Choki Motobu begon Ohtsuka met vol contact sparren. De leerlingen droegen de nieuwe Kendo uitrusting. Dit was het begin van het moderne wedstrijd karate. Later experimenteerde hij ook zonder bescherming met sensei Mabuni en sensei Motobu verder. Alle technieken waren toegestaan, waaronder zelfs het schoppen naar het kruis en stoten of steken naar de ogen en keel. Er werden verschillende wedstrijden tussen universiteiten georganiseerd. De senior leerlingen waren scheidsrechter en er werd geen bescherming gedragen. Ten gevolge daarvan vielen er veel gewonden. Om verdere ongelukken te voorkomen kwamen uiteindelijk alle hoofden van de stijlen bij elkaar om wedstrijdregels samen te stellen.

 

In 1955 werd het eerste Karate Toernooi georganiseerd door Ohtsuka, genaamd Japanse Wado Ryu Kampioenschap. In 1957 gevolgd door de eerste All Japan University Karate Championships. In 1966 werd Hironori Ohtsuka de titel verleend Kun Goto Soukuo kyoku Jujitsu Shuo (hoge koninklijke onderscheiding) door keizer Hirohito. In 1972 kreeg hij van de Kokusai Budo Renmei de titel Meijin dit is de hoogste titel die men op Budo gebied kan ontvangen.